Eelt

Bij eelt is de buitenste (hoorn)laag van de huid verdikt. Eelt ontstaat door overmatige druk en wrijving. In feite wordt eelt gevormd als reactie van de huid. Als een soort verdedigingsmechanisme ontstaat een natuurlijke huidlaag verdikking. Door wrijving worden de zenuwuiteinden voortdurend geprikkeld.

Het eelt kan overal op de voet voorkomen en heeft de eigenschap dat het vocht absorbeert en kan dus zwellen. Hierdoor kan de druk op de zenuwuiteinden toenemen en pijn gaan doen.

 

Fysiologisch eelt

Fysiologisch eelt vinden we daar waar de voet van nature weinig of geen druk ondervindt, dit hebben we nodig als beschermlaag.

Als je teveel druk op je voet krijgt word dit pathologisch eelt, dit snijd de voetverzorger weg. Onder pathologisch eelt zit fysiologisch eelt. De voetverzorger mag dus niet al het eelt wegsnijden anders zou je niet meer kunnen lopen want dan heeft de voet geen beschermlaag meer.

Dit is een hiel met
fysiologisch eelt:

Pathologisch eelt

Door vertraagde afstoting van de hoornlaag van de huid kan extra eelt ontstaan, deze overmatige eeltvorming wordt pathologisch eelt genoemd.

De cellen missen de nodige voedingstoffen en verhoornen sneller. Ze kunnen niet in dezelfde mate afschilferen.
Deze eeltlaag kan met de lederhuid samengroeien. Dit kan pijnlijk zijn en branderig aanvoelen. Het is deze eeltlaag die de voetverzorger zal verwijderen totdat de opperhuid weer beweeglijk wordt.

 

 

Soms kan het eelt kloven en barsten gaan vertonen. Vaak treedt dit op aan de hiel en is het erg pijnlijk. Deze kloven kunnen zelfs gaan bloeden en ontsteken. De oorzaak is dat het eelt erg droog is. Vooral bij het lopen op blote voeten en slippers kan ‘s zomers het eelt droger zijn en treden kloven gemakkelijker op. De pedicure kan handmatig of machinaal de harde randjes weghalen en nabehandelen met zalf.